AFAZJA DZIECIĘCA – specyficzne zaburzenia mowy i języka, przy zachowanych prawidłowych funkcjach słuchowych
AFAZJA – utrata zdolności płynnej komunikacji, a także zaburzenia jej rozumienia ; wynikające z uszkodzeń mózgu
ALALIA – opóźniony rozwój mowy spowodowany uszkodzeniem struktur korowych jeszcze przed rozwojem mowy dziecka
ALZHEIMER – choroba zwyrodnieniowa mózgu, której objawami są postępujące zaburzenia pamięci oraz zachowania, które z czasem całkowicie uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie chorego w codziennym życiu, wykonywanie pracy oraz zaburzają kontakty społeczne
APRAKSJA – niezdolność do wykonania bardziej skomplikowanych, złożonych czynności ruchowych, wymagających zapamiętania ruchów oraz kolejności ich wykonania (np. niezdolność użycia konkretnych narzędzi)
AUTYZM – złożone zaburzenie rozwoju i funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się trudnością w odczytywaniu i komunikowaniu uczuć i zakłóceniami zdolności budowania relacji interpersonalnych, zubożeniem i stereotypowością zachowań oraz trudnościami z integracją wrażeń zmysłowych
BEŁKOTANIE – zaburzenia mowy polegające na niemożności prawidłowego wymawiania dźwięków
BEZDECH – zanik przepływu powietrza przez drogi oddechowe, który może prowadzić do zaburzeń wymiany gazowej i oddychania na poziomie tkankowym
BRUKSIZM – mimowolne zaciskanie zębów bądź zgrzytanie nimi, szczególnie w nocy, podczas snu
BALBUTOLOGOPEDIA = dziedzina logopedii zajmująca się niepłynnością mowy
BABY HANDLING – nowoczesna technika pielęgnacji i wspierania rozwoju niemowląt
CHRAPANIE – ochrypły, wibrujący dźwięk spowodowany utrudnionym przepływem powietrza przez gardło, wytwarzany przez wibracje tkanek miękkich górnych dróg oddechowych podczas snu
DIAGNOZA – zbiór zasad i metod badania, który ma na celu ocenę rozwoju oraz stanu mowy oraz dookreślenie nieprawidłowości występujących w procesie komunikacji językowej
DYSFAGIA – zaburzenia w połykaniu pokarmów i płynów
DYSKALKULIA – zaburzenie rozwojowe, które polega na trudnościach w liczeniu i matematyce
DYSLALIA – wady wymowy, które grupowane są pod względem objawów nieprawidłowo realizowanych głosek
DYSLEKSJA – specyficzne trudności w nauce czytania i pisania stwierdzane u ucznia, pomimo stosowania standardowych metod nauczania i inteligencji na poziomie co najmniej przeciętnym oraz sprzyjających warunkach społeczno-kulturowych
DYSORTOGRAFIA – rodzaj specyficznego zaburzenia, które polega na niepoprawnym zapisywaniu wyrazów
DYZARTRIA – zaburzenie mowy polegające na niewłaściwej artykulacji wywołanej nieprawidłowościami w rozwoju aparatu ruchowego mowy
ELEKTROSTYMULACJA – forma elektroterapii polega na stymulowaniu włókien nerwowych za pomocą elektrod
GRAFOMOTORYKA – umiejętność pisania i rysowania
JĄKANIE – zaburzenie mowy, które ma postać nieintencjonalnego powtarzania, przerywania czy zniekształcania sylab i całych słów
KSEROSTOMIA – suchość jamy ustnej polegająca na braku śliny w ustach
MIĘDZYZĘBOWOŚĆ – wada wymowy polegająca na osłabieniu mięśni żuchwy, warg i języka, a w konsekwencji na wsuwaniu przez dziecko lub dorosłego języka pomiędzy zęby w trakcie mówienia
MOWA BEZDŹWIĘCZNA – zaburzenia w realizacji dźwięczności, które polegają na pomijaniu głosek dźwięcznych, a także na zastępowaniu ich odpowiednimi głoskami bezdźwięcznymi lub myleniu obu szeregów
MUTYZM – zaburzenie polegające na niemożności posługiwania się mową, zachowując przy tym rozumienie mowy i możliwości komunikowania się w inny sposób, np. pismem
NOSOWANIE – artykułowanie głosek ustnych w ten sposób, że powietrze wydobywa się nie tylko ustami, ale i nosem
ODRUCH BABKINA – jeden z odruchów pierwotnych, które są mimowolnymi, automatycznymi i stereotypowymi reakcjami mięśni niemowlaka, które stanowią odpowiedź na bodziec
OLIGOFAZJA – zaburzenie mowy będące wynikiem niewykształcenia się kompetencji językowej, komunikacyjnej i kulturowej na skutek niepełnosprawności intelektualne
OPINIA – Określony sposób postępowania badawczego, którego celem jest potwierdzenie bądź wykluczenie istnienia zjawisk logopedycznych oraz przewidywanie ich tendencji rozwojowych na podstawie objawów, patogenezy i patomechanizmów
ORM – opóźniony rozwój mowy, zjawisko występujące wówczas gdy, proces kształtowania się i rozwoju mowy u dzieci we wszystkich bądź niektórych jej aspektach (fonetycznym,
gramatycznym, leksykalnym czy ekspresyjnym) ulega opóźnieniu, co powoduje, że dynamika rozwoju mowy odbiega od normy przewidzianej dla danej grupy wiekowej
ORZECZENIE – orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, dla ucznia z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego organizuje się zajęcia rewalidacyjne, dostosowane do indywidualnych potrzeb edukacyjnych i możliwości psychofizycznych dzieci, które zostały wskazane w orzeczeniu poradni psychologiczno-pedagogicznej.
OTĘPIENIE – stan chorobowy, w którym dochodzi do postępującego upośledzenia funkcji intelektualnych
PROFILAKTYKA – podejmowanie działań, skierowanych do różnych grup, we współpracy z różnymi środowiskami i instytucjami które mają na celu zapobieganie pojawieniu się lub rozwojowi zaburzeń, chorób lub innych niekorzystnych zjawisk społecznych
SCHIZOFRENIA – zaburzenie psychotyczne, polegające na zmienionym chorobowo i tym samym nieadekwatnym postrzeganiem, odbiorem, oceną rzeczywistości oraz przeżywaniem
SEPLENIENIE BOCZNE – wada wymowy polegająca na tym, że osoba nieprawidłowo wymawia głoski, w których wymowie dużą rolę odgrywa odpowiednie ułożenie zębów (głoski dentalizowane)
TERAPIA RĘKI – metoda wspierająca dziecko aby poprawnie oraz precyzyjnie mogło ruszać ręką, dłonią oraz palcami
UDAR – nagłe, miejscowe upośledzenie krążenia krwi w mózgu
WĘDZIDEŁKO – błona, łącząca dolną powierzchnię języka z dnem jamy ustnej
