1 – Oddychanie torem ustnym nigdy nie jest normą, i ciągnie za sobą szereg powikłań. Dostające się do płuc powietrze jest nieogrzane, nieoczyszczone – co może powodować częste infekcje.
Co może mieć na to wpływ? Odpowiedź niestety nie jest jednoznaczna. Przyczyn nieprawidłowego toru oddechowego jest wiele. Do tych najczęstszych zalicza się: powiększone migdałki, przewlekłe zapalenia zatok czy też nieprawidłowe nawyki.
Jeśli Ty, Twoje dziecko bądź ktoś z Twoich bliskich oddycha buzią – niech niezwłocznie zawita u laryngologa i logopedy – to pierwsza droga diagnostyczna.
2. Bełkotanie, agramatyzmy, niewyraźna mowa – te symptomy niewątpliwie utrudniają prawidłową komunikację. Co więcej, mogą powodować/ zwiastować zaburzenia psychologiczne, niekiedy nawet psychiatryczne!
Jeśli Ty, Twoje dziecko bądź ktoś z Twoich bliskich przejawia zaburzenia komunikacyjne – niech niezwłocznie zajrzy do poradni psychologiczno-pedagogicznej, do psychologa czy neurologopedy.
3. Wsuwanie języka między zęby podczas artykulacji czy oddychania jest widoczną parafunkcją, która, niestety, nie cofnie się sama i wymaga korekcji terapeutycznej.
Przyczyn seplenienia jest wiele, najbardziej powszechne to: zbyt krótkie wędzidełko podjęzykowe, nieprawidłowy tor oddechowy, problemy z napięciem mięśniowym, złe nawyki czy też obgryzanie paznokci.
Jeśli Ty, Twoje dziecko bądź ktoś z Twoich bliskich sepleni międzyzębowo – niech niezwłocznie uda się na konsultację do laryngologa, fizjoterapeuty bądź osteopaty, a także dopiero na końcu logopedy – ten specjalista podczas wywiadu i badania i tak wywnioskuje odesłanie do wyżej wspomnianych osób – oszczędzi się czas.
4. Nieprawidłowy chwyt pisarski jest dość powszechnym zjawiskiem we współczesnych czasach. A logopeda zwraca na niego uwagę głównie dlatego, że tak jak precyzyjnie pracuje ręka, tak samo precyzyjnie wykonuje ruchy język. Jest to ściśle i nierozerwalnie połączone. Toteż jeśli dziecko niewłaściwie trzyma narzędzie pisarskie, będzie to negatywnie rzutowało na terapię logopedyczną – istotne będzie wówczas rozpoczęcie równoległej terapii ręki.
